درسنامه آموزشی عربی کلاس هفتم

بدانیم: هٰذا / هٰذِهِ / ذٰلِکَ / تِلْکَ

1- هر اسمی در عربی یا مذکّر (مرد) است یا مؤنّث (زن). مذکّر مانند: «حمید»، «رَجُل»، «وَلَد» و «جَبَل» مؤنث مانند: «حمیدة»، «اِمرَأَة»، «بِنت» و «صَخرَة».

2- علامت اصلی اسم مؤنّث «‍ة، ة» است؛ مانند: طالِبَة و شاعِرَة.

امّا مذکّر نشانه ندارد و با توجه به معنا می‌توان آن را شناخت؛ مانند: طالِب.

3- «هٰذا» و «ذٰلکَ» اسم اشاره به مذکّر و «هٰذِهِ» و «تِلْکَ» اسم اشاره به مؤنّث هستند.
4- «هٰذا» و «هٰذِهِ» برای اشاره به نزدیک و «ذٰلِکَ» و «تِلْکَ» اسم اشاره به دور است.
4- اسم‌هایی مثل «جَزیرَة» و «لَوحَة» چون علامت «ة» دارند؛ مؤنّث به شمار می‌آیند.
5- اسم‌هایی مانند «جَبَل» و «صَفّ» نیز مذکّر به شمار می‌آیند.